Beş aydan uzun süredir komada olan genç bir kadının

Genç kadın bilincini kaybetmişti, odasına kimse girmiyordu ve böyle bir fiziksel değişimin açıklaması yoktu. Doktor ek tetkiklerde ısrarcı oldu. Ultrason, kan testleri, ileri görüntüleme… Sonuçlar dosyaya düştüğünde, odadaki herkesin yüzü bembeyaz kesildi. Kimse gördüğüne inanmak istemiyordu. Hastane koridorlarında soğuk bir sessizlik yayıldı. Çünkü bu sonuçları gören sağlık çalışanları dehşete kapıldı, kimsenin aklına bile gelmeyecek bir gerçeği işaret ediyordu……..

Hastanenin uzun ve soğuk koridorlarında o gün her şey her zamanki gibiydi. Monitörlerin tekdüze bip sesleri, antiseptik kokusu ve aceleyle yürüyen sağlık personeli… Kimse, yoğun bakımın arka tarafındaki odalardan birinde tüyler ürperten bir gerçeğin yavaş yavaş ortaya çıktığını henüz bilmiyordu.O oda, beş aydan uzun süredir komada olan genç bir kadına aitti.Henüz yirmili yaşlarının başındaydı. Trafik kazası sonrası bilinci tamamen kapanmış, hayata tutunması makinelerin ritmine kalmıştı. Ailesi haftalarca umutla beklemiş, sonra ziyaretler seyrekleşmişti. Doktor raporları netti: “Hayati fonksiyonlar stabil, ancak bilinçte bir uyanma belirtisi yok.”Ta ki o güne kadar.DENEYİMLİ DOKTORUN İÇİNİ ÜRPERTEN FARKINDALIKYoğun bakım servisinde 25 yıllık tecrübeye sahip olan doktor, rutin pansuman değişimi için hastanın yatağına yaklaştığında, ilk anda adını koyamadığı bir huzursuzluk hissetti. Bu his, yıllar içinde edindiği mesleki sezgiden geliyordu.Genç kadının üzerindeki örtüyü kaldırdığında, gözleri istemsizce karnına takıldı.Normal değildi.Hastanın karın bölgesi, bir önceki haftaya göre daha belirgin, daha yuvarlaktı. Ödem olabilirdi, sıvı tutulumu düşünülebilirdi. Ancak doktorun içini ürperten şey, bu büyümenin düzenli ve simetrik oluşuydu.Bir an durdu.Bir kez daha baktı.Sonra hemşireye sessizce sordu:— “Son haftalarda kilosunda belirgin bir artış var mı?”Hemşire başını salladı.— “Hayır hocam… Beslenmesi aynı, değerleri de stabil.”O an odanın havası değişti.ŞÜPHE BÜYÜDÜ, TESTLER BAŞLADIDoktor, içindeki o rahatsız edici hissi bastırmak yerine, hemen tetkik istedi. Kan değerleri, ultrason, kadın doğum konsültasyonu… Dosya sessizce ama hızla kabarmaya başladı.Ve ardından…Hastane tarihinde nadir görülen o an yaşandı.Ultrason ekranında beliren görüntüyle odada bulunan herkes donup kaldı.Genç kadın hamileydi.Üstelik bu yeni bir durum değildi. Yapılan ölçümler, gebeliğin ileri haftalarda olduğunu gösteriyordu.Sorular birbiri ardına geldi:Bu nasıl fark edilmemişti?Beş aydır komada olan bir kadın nasıl h-am-ile kalabilirdi?Ve en sarsıcı soru: Bu çocuğun babası kimdi?